← Terug naar blog

De maand waarin mijn regels gingen sparen

15 oktober 2026 · Eppo
reflectionstrategy

De ene helft van de markt zegt dat de bullrun is begonnen, de andere helft wacht nog op een laatste daling. Wie gelijk heeft weet ik niet. Daarom keek ik naar een vraag die ik wel kan beantwoorden: hoeveel van wat mijn strategieën bezitten staat in euro’s en waar komen die euro’s vandaan?

Elke Aurono-strategie heeft twee potjes: coins en euro’s. De euro’s zijn je droge kruit. Gaat een dipkoopregel af, dan betalen de euro’s de coins. Gaat een verkoopregel af, dan komen de euro’s terug. Tel je alle strategieën bij elkaar op, dan houd je één verhouding over: welk deel van het hele account in euro’s staat en welk deel in crypto.

De verhouding is ongeveer verdubbeld

Toen ik in april begon, stond zo’n 10% van het account in euro’s en 90% in crypto. Die scheve start is logisch. De meeste strategieën begonnen met coins die ik al had, lang voordat ik regels gebruikte.

Eind september stond 19,5% in euro’s. Ongeveer het dubbele.

Dat klinkt als een mooi verhaal over regels die een buffer opbouwen. De grafiek van het eurodeel vertelt dat verhaal alleen niet. Het hoogste punt lag niet in september maar op 23 mei, op 22,5%. En de lijn springt alle kanten op: 9,5% half juni, een week later bijna 20%.

Die sprongen kwamen niet van de regels. Die sprongen kwamen van mij.

In de bearmarkt kwamen de euro’s van mij

Tussen half mei en begin juli zakte Bitcoin van zo’n €68.000 naar €53.000. Mijn dipkoopregels kochten bij, precies zoals bedoeld. In juni kochten de regels zes keer zoveel als ze verkochten. In juli zelfs tien keer zoveel.

Die euro’s moesten ergens vandaan komen. Ze kwamen van mij. In die periode stortte ik meer dan eens bij in een reeks strategieën. De grootste rondes waren op 22 mei en in de laatste week van juni. Elke storting tilde het eurodeel in één nacht omhoog. Daarna gaven de regels de storting uit aan de volgende dips en zakte het eurodeel weer.

Ik heb uitgezocht waar de verandering in het eurodeel in die bearperiode vandaan kwam. Mijn stortingen duwden het eurodeel zo’n 48 procentpunt omhoog. De netto aankopen van de regels trokken het eurodeel zo’n 47 procentpunt omlaag. Die twee hieven elkaar bijna op. De regels gaven bijna elke euro uit die ik erin stopte.

Dat is geen klacht. Kopen terwijl de prijs daalt is precies waar een dipkoopregel voor is. Maar het gevolg is wel dat het droge kruit in mijn account tijdens de bearmarkt geen echte schatkist was. Het kruit was een doorgeefluik: euro’s kwamen binnen vanaf mijn bankrekening en gingen direct door naar coins.

In september draaide de richting om

Vanaf juli klom Bitcoin terug naar zo’n €73.000 eind september. In augustus kochten de regels nog steeds het dubbele van wat ze verkochten.

Sinds ik in april met Aurono begon, was september de eerste maand waarin de regels meer verkochten dan kochten: bijna anderhalf keer zoveel.

Kijk je waar de verandering in september vandaan kwam, dan zie je de omslag duidelijk. De stijgende prijzen duwden het eurodeel zo’n 4 procentpunt omlaag: coins die stijgen maken de cryptokant van het account zwaarder. Mijn eigen stortingen voegden zo’n 2 procentpunt toe. De netto verkopen van de regels voegden er ruim 5 toe. Voor het eerst wogen de verkopen van de regels zwaarder dan de prijsstijging.

Per strategie zie je hetzelfde. Op 1 mei hadden 2 van mijn 36 strategieën meer dan de helft van hun waarde in euro’s. Eind september waren dat er 9 van de 44. Drie strategieën stonden zelfs helemaal in euro’s: uitverkocht en klaar voor de volgende dip.

Waar de euro’s voor zijn

Het droge kruit ligt in mijn account niet op één stapel. De euro’s liggen in 44 kleine stapeltjes: één per strategie. Elk stapeltje betaalt alleen de dipaankopen van die ene strategie. Een lokale dip in een coin wordt gekocht met euro’s die diezelfde coin op weg omhoog heeft verdiend. Ik hoef niet te kiezen waar het geld heen gaat en ik hoef geen nieuw geld te storten.

Daar zit het echte verschil met de bearmarkt. In juni had elke dipaankoop euro’s nodig die ik zelf moest inbrengen. Nu kan een groeiend deel van de dipaankopen betaald worden uit eerdere verkopen.

Genoeg voor de volgende bearmarkt?

Nog niet. Daar wil ik eerlijk over zijn. Eén maand netto verkopen is een omslag, nog geen trend. En dat is niet erg. Als dit het begin van de bullmarkt is, is er nog genoeg tijd om de euro’s vanuit de verkopen aan te vullen.

De vergelijking die ik het nuttigst vind, begint bij juni: de drukste koopmaand tot nu toe. De euro’s die nu in mijn strategieën staan, dekken ongeveer 1,3 keer wat de regels in juni aan aankopen uitgaven. Tegen de hele daling van half mei tot begin juli gemeten, dekken de euro’s van vandaag zo’n 90%. Lijkt de volgende daling op de vorige, dan kunnen de regels het grootste deel van de aankopen zelf betalen. Pas tegen het einde zou ik dan hoeven bij te storten.

Of die daling volgende maand komt of pas na een lange bullmarkt, weet ik niet. Ik hoef het ook niet te weten. Is de bullmarkt echt begonnen, dan is dat precies de tijd waarin de verkoopregels de euro’s aanvullen. Hoe langer de stijging duurt, hoe minder de volgende bearmarkt van mijn bankrekening afhangt. Komt die laatste daling toch nog, dan vangen de regels die daling op met meer eigen euro’s dan in mei.

→ Het is pas winst als je winst pakt · Test een strategie in het Lab met shadow modus